Nefy Ne Demek? Bir Kelimenin İçindeki Derin Anlamı Keşfederken…
Hayatın en sessiz anlarında… Bir kelime birdenbire büyür.
Kayseri’nin soğuk sabahlarına uyanıp, pencerenin kenarına oturduğumda, içimi kaplayan tek duygu sıcaklıkla karışan bir huzurdu. O sabah, dünya bana sessizce “Nefy”yi hatırlatmıştı. Hayatımın belki de en karmaşık günlerinden birindeydim. Şehirdeki herkes gibi ben de koşturuyordum ama bir eksiklik vardı. O eksiklik, küçük bir kelimede saklıydı.
“Nefy” ve o gizemli dokunuş
Bir arkadaşım, bir gün bana “Nefy”yi anlatmıştı. “Nefy, ruhu arındıran bir kelimedir. Kendini yeniden bulmak için bir yolculuk yapmaya başlayacağın bir anı simgeler,” demişti. Ne kadar büyülü bir anlam gibi görünse de, o zamanlar bana biraz soyut gelmişti. Anlamını düşündüğümde, içimde bir sızı uyandıran bir kelimeydi ama hiçbir zaman ne demek olduğunu tam anlamamıştım.
Sonra bir gün, her şey değişti. O gün Kayseri’nin karanlık sokaklarından birinde yürürken bir şey fark ettim. İnsanlar, her gün koşturuyor, bir yerlere yetişmeye çalışıyordu. Ama ben, o kalabalığın içinde kaybolmuşken, bir şey beni durdurdu. Birinin sesi, bir hayal, bir anı… Bütün bunlar bir anda belirdi. O anda, nefesimi tutarak, kelimenin içindeki anlamı hissetmeye başladım.
Kalbinin derinliklerinden gelen bir cevap
Nefy, bana sadece bir kelime gibi gelmiyordu artık. O, bir şeylerin yeniden doğması gibiydi. O anda hayatımda çok şeyi kaybetmiştim. Bir süre önce sevgilimle ilişkimiz bitmiş, iş hayatımda belirsizliklerle dolu bir döneme girmiştim. Her şey bozulmuş gibiydi. Ama o kelime, tam o anda, içimde bir ışık yaktı.
“Nefy”, içsel bir yenilenme, bir arınma arzusuydu. O an, kaybettiğim şeyleri değil, kazandıklarımı düşünmeye başladım. Benim hayatımda kalmış olanlar – ailem, dostlarım, küçük ama önemli şeyler… Her birine farklı bir gözle bakmam gerektiğini fark ettim.
Yeni bir başlangıcın adımı
Bir hafta sonra, sabahları eski alışkanlıklarımdan vazgeçip, günde beş dakika da olsa yürüyüş yapmaya başladım. Şehirdeki sokakları daha önce hiç fark etmediğim bir bakış açısıyla izledim. Her köşe başı, her eski taş bina, bana geçmişimi hatırlatırken, içinde bulunduğum o anı biraz daha anlamlı kılıyordu.
Bir gün, Kayseri’nin en eski çarşısına girdim. O eski taş duvarlar arasında yürürken, içimdeki hüzünle barıştım. Her şeyin bir geçiş olduğunu düşündüm. Bir şeyler kaybolabilir ama başka bir şeyler, her zaman yerini alır. O an anladım ki, hayat, aslında kaybettiklerimiz kadar kazandıklarımızla da şekillenir. Bu küçük içsel değişim, bana “Nefy”yi daha derinden anlamama yardımcı oldu. O, arınmış ruhun bir simgesiydi.
Kendi iç yolculuğunda…
“Nefy” kelimesi, artık bana sadece bir anlam taşımaz oldu. O, benim içsel yolculuğumun bir parçasıydı. Bazen, hayal kırıklıklarıyla, bazen de büyük umutlarla ilerlediğimiz bir yolculuktur hayat. Her adımda bir yenilenme, bir arınma ihtiyacı duyarız. Kendi içimizdeki o karanlık ve aydınlık yanlarla barışmamız gerekir. Nefy, bana bunları hatırlatıyordu. Geçmişin yüklerinden sıyrılma, geleceğe umutla bakma yolculuğuydu.
O günden sonra, her sabah uyandığımda “Nefy”yi hatırladım. Kendime, içsel huzurumun peşinden gitme sözünü verdim. Birçok şeyin geçici olduğunu, ancak içsel huzurun kalıcı olduğunu fark ettim. “Nefy” sadece bir kelime değil, bir yaşam biçimiydi artık. Yeni başlangıçların, içsel temizlenmelerin bir adıydı.
Ve bugün, o kelimeyi, içimdeki tüm umutla tekrar ediyorum: Nefy… Arınmış bir ruhla, hayata yeniden başlamanın simgesi.