Friolero Ne Demek? Bir Kelimenin Beni Nasıl Değiştirdiğini Anlatan Bir Hikâye
Kayseri’de, soğuk bir kış akşamı, hayatımın dönüm noktalarından birinin yaşandığı bir anı hatırlıyorum. Bazen hayat, sadece bir kelimenin anlamı kadar kısa olabilir. Bu yazıyı yazmaya karar verdiğimde, aklımda sadece bir kelime vardı: Friolero… Ne olduğunu bilmediğim, ancak bir şekilde beni derinden etkileyen bu kelimeyi öğrenmiştim. O an, hayatımda bir şeylerin değişmeye başladığını hissetmiştim. Ama nasıl oldu, ne zaman oldu, işte bu yazıda bunu anlatacağım.
O Soğuk Akşamın Başlangıcı
Kayseri’nin soğukları, bazen insanı yalnızlaştırır. O akşam, odamın penceresinden dışarıya bakarken, rüzgarın sesi kulağımda yankılanıyordu. Her şey sessizdi. Birkaç yıl önce bu manzara bana huzur verirdi. Ama o akşam, bir şeyler eksikti. Hayatımda, hayatımın o anında olmam gereken kişi gibi hissedemediğim bir dönemdeydim. Hem içeride, hem de dışarıda bir soğuk vardı. Gerçekten yalnız hissediyordum. Bir anlam arayışı, bir şeylerin eksik olduğunu hissettiğim bir dönemdi. Ve o an, bir kelime tüm hislerimi birleştirecek gibi geldi.
Friolero ile Tanışma
Bir arkadaşım, aslında sadece dilinden düşürmediği bir kelimeyi söyledi. İspanyolca kökenli, çok bilinen bir kelime değildi. “Ben bir friolero’yım,” dedi. “Friolero?” dedim, o an anlamadım tabii. Merakla sormak zorunda kaldım, ne demekti bu? O gülümsedi ve şu cümleyi kurdu: “Beni soğuklar öldürür. Yani, ben soğuk havalarda üşüyen, en ufak rüzgarda titreyen biriyim. Bunu seviyorum aslında. Soğuk, içimde bir şeyleri uyandırıyor.” O an, bir tuhaflık oldu içimde. Friolero kelimesinin anlamını öğrendim: “Soğuklardan, üşümekten çok etkilenen, bu konuda hassas olan biri.” Bir anda, buz gibi bir şey vardı içimde… Yalnızlık ve soğuk… Bu kelime, hep içine çektiğim bir duyguyu anlatıyordu gibi hissettim.
İçimdeki Soğuk
Bu kelime, bana o anı hatırlatmıştı. Hani insanın içinde, dışarıda kar yağan, rüzgârın savurduğu, ama insanın ruhunun da bir türlü ısınamadığı bir his vardır ya… İşte o andan sonra, friolero olmanın ne demek olduğunu, yavaşça keşfettim. Her an, soğuk bir iç dünyada yaşıyor gibiydim. Bazen dışarıdaki kışın içimi dondurduğunu hissediyordum. Bazen de insanın yalnızlıkla tanıştığı her soğuk gün, sanki biraz daha büyür ve bir anlam kazanır gibi hissediyordum. Yalnızlık, kaybolmuşluk, belki de içsel bir üşüme haliydi. Ama o soğuk anı anlamlandırmak, bir şekilde daha sıcak bir yer bulmaya çalışmak… Belki de bu yüzden friolero oldum.
Hayal Kırıklığı ve Umut
Bir süre sonra, friolero olmanın sadece üşümekle ilgili olmadığını fark ettim. Bazen o kadar karışık duygular içinde oluyordum ki, bir an dışarı çıkmak istesem de, dışarıdaki soğukla yüzleşmek istemiyordum. İnsanın içindeki üşüme, bazen bir hayal kırıklığına dönüşebiliyor. Beklentilerin boşa gitmesi, umutsuzluk, bir şeylerin bittiğini düşünmek… Ama bir yandan da, bu duyguyu yaşarken, yine o kelime bana bir umut gibi geldi. Belki de friolero olmak, sadece bir şekilde üşümek değildi. Belki de soğukla başa çıkabilmek, ona karşı bir direnç geliştirebilmekti. İnsan, üşüyerek büyür müydü? Belki de… Bunu düşündükçe, biraz daha güç buluyordum.
Hikâyenin Bittiği Yer
Ve sonra, bir gün o soğuk kış akşamında, o kelimeyi düşündüm. “Ben friolero muyum?” diye sordum kendime. İçimdeki üşüme, bana ne anlatıyordu? Belki de üşümek, hissedilenlerin dışa vurduğu bir şeydi. Belki de, bu kelimeyi öğrendikten sonra, içimdeki o soğukla daha dost olmalıydım. Her ne kadar dışarıda kar yağıyor olsa da, içimdeki karların erimesi zaman alacaktı. Ama ben friolero oldum. Soğukları hissetmeye, onlarla barışmaya başladım. Belki de hayat, bazen soğukla başa çıkmak ve donmuş duyguları çözmekle ilgiliydi. İçsel bir sıcaklık, o an yaşadığın zorlukları geçirebilecek kadar kuvvetli olmalıydı.
Friolero Olmak, Bir Anlam Arayışı
Bir süre sonra, friolero olmanın bana ne kattığını düşündüm. Belki de bu kelime, bana içsel bir yolculuğu başlattı. Bazen duygularımın karanlık yönlerini kabul etmek, soğuklarda biraz üşümek ve ondan korkmamak gerekiyor. Her insan, bir şekilde hayatında friolero olmayı deneyimlemeli. Soğuk, hayatın bir parçası. Ama soğukla barışmak, insanın gerçek anlamını bulduğu an olabilir. Ben, her soğukla birlikte biraz daha ısındım. Kendime bir anlam verdim ve belki de en çok kendimi kabul ettim. O soğuk, beni büyüttü. Herkese friolero olmayı öneririm, çünkü yalnızca o zaman gerçek sıcaklığı hissedebilirsiniz.